Peter Dijkshoorn, Voorzitter raad van Bestuur Accare

Kinder- en jeugdpsychiater, Peter Dijkshoorn

Peter Dijkshoorn is kinder- en jeugdpsychiater en werkt als voorzitter raad van bestuur bij GGZ instelling Accare. Hij behandelt al zijn hele leven kinderen met complexe psychische problematiek en gelooft sterk in de wetenschappelijke ontwikkeling van de behandeling van psychische ziektebeelden. Maar dan moet daar wel structureel geld voor komen.

Wetenschappelijke ontwikkeling

Psychiater Dijkshoorn vergelijkt onderzoek naar psychische ziekten met onderzoek naar bijvoorbeeld kanker. De bestrijding van leukemie was zo’n dertig jaar geleden nog nauwelijks succesvol: acht van de tien kinderen met leukemie overleed aan de gevolgen van de ziekte. Dertig jaar later is er zoveel meer bekend over wat succesvolle behandeling is, dat nog maar twee op de tien kinderen aan de gevolgen van leukemie overlijdt. Als er structureel voldoende geld komt voor het beter begrijpen van psychische problemen en voor onderzoek en ontwikkeling van steeds betere zorg en behandeling, zijn zulke resultaten op lange termijn ook haalbaar voor complexe psychische ziekten als MCDD. Eerst moeten de kinderen die MCDD hebben, veel structureler en beter in beeld worden gebracht. Zij lijken een aangeboren kwetsbaarheid te hebben waar veel meer zicht op moet komen. Als er een beter beeld ontstaat, kan er op basis van fundamenteel onderzoek veel structureler worden gewerkt aan werkende interventies. “Als we dat betere beeld krijgen kan het zijn dat we andere verklaringen vinden, of toch meer verschillen zien tussen jongeren en zelfs dat we weer kiezen voor andere namen dan MCDD, die dan meer recht doen. Voorop staat dat we de ernstige problemen moeten erkennen en er beter in moeten worden ook hierbij kinderen en ouders bij te staan”. Ook moet erkend worden dat psychische ziekten net zo goed dodelijk kunnen aflopen als lichamelijke ziekten. Als de samenleving daar oog voor krijgt, komt er meer draagvlak en financiële ruimte om onderzoek uit te voeren. Kinderen, ouders, maar ook de samenleving als geheel zouden daar baat bij hebben.

Hulpverleners

Dijkshoorn meent dat verbetering van behandeling (ook ) te maken met het ontwikkelen van een wetenschappelijke attitude bij professionals. Als er een betere interventie is ontwikkeld, is het belangrijk om deze te omarmen en er mee te gaan werken. In de medische wereld is dat heel gebruikelijk. Zorgverleners in de jeugdhulp zouden veel meer hun eigen methodieken moet durven loslaten en nieuwe inzichten omarmen als ze aantoonbaar bewezen zijn. Ook in de GGZ is er nog een wereld te verbeteren in deze beroepshouding van professionals.

Erkenning van ouders en cliënten

Het is belangrijk, zo meent psychiater Dijkshoorn, dat er erkenning komt binnen de sector voor het feit dat sommige ziektebeelden, zoals MCDD, zo complex zijn, dat we het gewoon niet weten. Dit geeft erkenning aan de ervaring van ouders en kinderen dat er soms inschattingsfouten, behandelfouten en onmacht heerst. Ontwikkeling van de hulpverlening begint met de erkenning van die onmacht. Je kan dan met elkaar uitwisselen dat de hulpverlening het soms ook niet weet. Dat geeft erkenning en lucht, Dan kan er pas samen aan stappen richting toekomst worden gewerkt. Dat geeft ook een plek aan de ervaringsdeskundigheid van ouders.

Behandeling

Momenteel is GGZ instelling Accare redelijk succesvol bij de behandeling van problematiek als MCDD door een combinatie van trauma behandeling en gedragstherapie. Dijkshoorn constateert dat mensen met MCDD vrijwel altijd getraumatiseerd zijn geraakt in de loop van hun leven. Of doordat ze overvraagd zijn in de context van het dagelijks leven, school, of thuis, maar vaak ook door zorg en zorgverleners zelf. Behandeling van trauma moet dan ook onderdeel zijn van succesvolle verdere behandeling. Vaak moet dit trauma eerst hersteld worden. De behandeling is eigenlijk altijd ingewikkeld en intensief en gaat geregeld “over hobbels en door kuilen”. Soms worden mensen kort opgenomen, behandeld en dan na opname verder begeleid in het dagelijks leven.

Lobby

Dijkshoorn is betrokken bij gesprekken met het ministerie van VWS om structurele middelen voor onderzoek te bewerkstelligen. Het is belangrijk dat er erkenning komt voor resultaten die al geboekt zijn in de GGZ, bijvoorbeeld rondom de behandeling van ADHD, of angst. De ontwikkeling van EMDR bij traumabehandeling is ook zo’n hoopvolle ontwikkeling in de sector. Ook de introductie van mindfulness lijkt hier en daar resultaten te boeken. Een investering in onderzoek vanuit VWS zou een grote boost kunnen geven aan wetenschappelijk onderzoek en het ontwikkelen van evidence based practice. Dijkshoorn roept ouders daarbij op toekomstgericht te lobbyen. Een positieve toon helpt om goodwill te kweken voor dit lange termijn doel.

Geef een reactie